Sectio II: De Apum Alveolis & Inventione Duorum Corporum Rhombicorum¶
Public-domain Neo-Latin text from Ioannis Kepleri S. Cæs. Maiest. Mathematici Strena seu de Nive Sexangula (Frankfurt am Main: Tampach, 1611; ed. Ch. Frisch, Vol. VII, pp. 718–722).
Inspiciamus opera Naturae geometrica iam nota, in primis apum alveolos (Pappus, Synagoge V). Exstruunt apes domicilia sexangula, ut quilibet paries communis sit duabus cellulis nullumque spatium intermedium vacet. Sed contemplare etiam fundos alveolorum in duplici strato oppositorum! Quaelibet cellula sexangula terminatur in carinam obtusam tribus planis rhombis comprehensam, ita ut unusquisque fundus cum tribus cellulis oppositis alternatim committatur.
Hac re admonitus, coepi per Geometriam inquirere, num quod esset corpus, ad similitudinem quinque regularium et Archimedis tredecim corporum, ex solis rhombis aequalibus constitutum: invenique duo, quorum alterum cognatum sit cubo et octaedro, reliquum dodecaedro et icosaedro:
Primum (Dodecaedron Rhombicum, ABCD) duodecim rhombis clauditur, angulis solidis quatuordecim (octo tricuspidibus obtusis instar cubi, sex quadricuspidibus acutis instar octaedri), lateribus viginti quatuor, diagonalibus in ratione $\sqrt{2} : 1$ (AC ad BD).
Alterum (Triacontaedron Rhombicum) triginta rhombis clauditur, angulis solidis triginta duobus, lateribus sexaginta, diagonalibus in proportione divina $\phi : 1$.
Habet autem primum duodecim rhombis contentum proprietatem cum cubo communem maxime admirabilem: quemadmodum enim sexangula et quadrata planitiem implent, sic hoc corpus rhombicum locum solidum undique sine hiatu implet (impletrix loci solidi), ternis angulis diedris $120^\circ$ ad singula latera in $360^\circ$ coeuntibus.