f. Friedlein 400 · p. 400

Prop. I.36: Παραλληλόγραμμα ἐπὶ ἴσων βάσεων καὶ ἐν ταῖς αὐταῖς παραλλήλοις

Euclid: [I.36]

Note

Procli Diadochi in primum Euclidis Elementorum librum commentarii, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: B. G. Teubner, 1873, pp. 400–403; CTS urn:cts:greekLit:tlg4036.tlg011.opp-grc1). Switch tracks above for English, Summary, or Notes.

f. Friedlein 401 · p. 401

εὐθειῶν, μήτε ἐξωτέρω. παραλληλόγραμμα γὰρ ἐν ταῖς αὐταῖς εἷναι λέγεται παραλλήλοις, ὅταν αἴ τε βάσεις αὐτῶν καὶ αἷ ταύταις ἀπεναντίον κείμεναι ταῖς αὐταῖς ἐφαρμόξωνται παραλλήλοις. ἀλλ᾽ ὁ μὲν στοιχειωτὴς ἔδειξεν τὸ θεώρημα τὰς βάσεις πάντη κεχωρισμένας λαβών, κωλύει δὲ οὐδὲν καὶ οὕτως αὐτὰς ὑποκειμένας λαβεῖν, ὡς ἔχειν τι μέρος κοινόν. ἔστω γὰρ τὰ αβ γὸ παραλληλόγραμ, ,.,. π ὦ »ν» ὃὍ’ 2 μα ἐπὶ ἴσων βασεων τῶν εβ

ξὸδ. λέγω ὅτι ἴσα ἐστίν. ἐπιξεύχθωσαν αἴ ἐγ βη. ἱ ἐπεὶ οὖν ἴση ἡ εἴ τῇ βὸ – καὶ γὰρ ἡ εβ τῇ ξὃ — ἀλλ᾽ ἡ γᾷ τῇ δὴ ἴση [καὶ ἡ ὑπὸ εξγ τῇ ὑπὸ βδη — παράλληλος γὰρ

ξ ς»Ῥ. Κκ’ ὃ

ἡ γξ τῇ δὴ —Ἴ καὶ ἡ γε τῇ βη ἴση. ἐστὶ δὲ καὶ παρἄλληλος᾽ παραλληλόγραμμον ἄρα τὸ γβ. καὶ ἔχει βάσιν τὴν αὐτὴν ἑκατέρῳ τῶν αβ γὸ, καὶ ἐν ταῖς αὐταῖς

ἐστι παραλλήλοις. ἴσον ἄρα τὸ αβ τῷ γὸ. εἰ δέ τις μήτε κοινὸν μέρος ἐχούσας ὑποθοῖτο τὰς τῶν παραλληλογράμμων βάσεις, μήτε κεχωρισμένας ἀλλήλων. ἀλλ᾽, ὅπερ ὑπολείπεται μόνον, συναπτούσας ἀλλήλαις

καθ᾽ ἕν σημεῖον, ὡς ἐπὶ τῶν αβ εὖ, ἐροῦμεν ὅτι ἴση ἡ βε τῇ εξ καὶ τῇ γὸ, ὥστε καὶ ἡ γβ τῇ δε. αἵ γὰρ

f. Friedlein 402 · p. 402

τὰς ἴσας καὶ παραλλήλους ἐπιζευγνύουσαι καὶ αὐταὶ ἴσαι καὶ παράλληλοί εἰσι. παραλληλόγραμμον ἄρα Χ ς,᾿, Ύγ ὃ ἐστὶ τὸ βὸ ἐπὶ τῶν αὐτῶν βάσεων καὶ ἐν ταῖς παραλλήλοις ταῖς αὃ βε. ἴσα ἄρα τὰ αβ δε παραλληλόγραμβ δ δ ὦ

μά ἐστιν.

᾿Ἡμεῖς μὲν οὖν κατὰ τὴν πρώτην ἐπιβολὴν τὰς τοῦ 10. θεωρήματος κατασκευὰς διείλομεν, εἰπόντες τὰς βάσεις ἢ κοινὸν ἔχειν μέρος, ἢ ἄπτεσθαι μόνον ἀλλήλων, ἢ διεστάναι ἀπ’ ἀλλήλων. δυνατὸν δὲ χἂν ἅπτωνται, ὡς αἱ βε εξ, ἐκτὸς ὅλον τὸ δὲ τῆς αε ὑποτίθεσθαι, ἢ τὴν γε πλευρὰν ἐφαρμόξουσαν τῇ αἀε. ἢ τὴν γὲ τέμνουσαν τὴν αθ’, ἢ τὴν γε πίπτουσαν ὡς διάμετρον τῇ θὲ — ὅτε καὶ ἡ δξ ἡ αὐτὴ ἔσται τῇ αξ — ἢ τῆς αθ’ ἐκβεβλημένης ἐπὶ τὸ κ τὴν γε πίπτου-

σαν ἐχτὸς τοῦ ὃ., καὶ τὴν δὲ Υὶ τέμνουσαν τὴν αθ. ἢ

ἐφαρμόξουσαν ἘΦ

f. Friedlein 403 · p. 403