f. Friedlein 405 · p. 405

Prop. I.38: Τρίγωνα ἐπὶ ἴσων βάσεων καὶ ἐν ταῖς αὐταῖς παραλλήλοις

Euclid: [I.38]

Note

Procli Diadochi in primum Euclidis Elementorum librum commentarii, ed. Gottfried Friedlein (Leipzig: B. G. Teubner, 1873, pp. 405–407; CTS urn:cts:greekLit:tlg4036.tlg011.opp-grc1). Switch tracks above for English, Summary, or Notes.

Ργον. ΧΧΧΥΝΊΠ, ἰμοον. ΧΧΥΠ. Τὰ τρίγωνα τὰ ἐπὶ ἴσων βάσεων ὄντα καὶ ἐν ταῖς αὐταῖς παρ«λλήλοις ἴσα ἀλλήλοις ἐστίν.

Ἐστὶ μὲν καὶ τοῦτο τὸ θεώρημα τοπικὸν ἀνάλογον τοῖς παραλληλογράμμοις καὶ τὴν τῶν τριγώνων θέσιν ἐπὶ τῶν ἴσων βάσεων ὑποτιθέμενον. δοκεῖ δέ μοι τῶν τεττάρων τούτων θεωρημάτων., ὧν δύο μέν ἐστιν ἐπὶ τῶν παραλληλογράμμων δεδειγμένα, δύο δὲ ἐπὶ τῶν τριγώνων, καὶ τὰ μὲν τῆς αὐτῆς οὔσης βάσεως, τὰ δὲ ἴσων ὑπαρχουσῶν τῶν βάσεων, μίαν ἀπό3 “- ρο ’ Α ᾿Ὶ -«« Ἷ δειξιν ἐν τῷ ἕχτῳ βιβλίῳ κατὰ τὸ πρῶτον θεωρημα παρέχεσθαι, λανθανειν τε τοὺς πολλοὺς τοῦτο ποιῶν. ὅταν γὰρ τούτῳ δεικνύῃ τὰ τρίγωνα καὶ παραλληλύ᾿Ὶ ς Ἁ μι 9· Ρ᾿ “ ᾿Ὶ ᾿»» Ά γραμμα τὰ υπὸ τὸ αὐτὸ ὑψος ἔχοντα πρὸς ἄλληλα τὸν λόγον, ὃν ἔχουσιν αἵ βάσεις. οὐδὲν ἄλλο ἢ ταῦτα πάντα καθολικώτερον ἀποδείκνυσιν ἐκ τῆς ἀναλογίας. 3 . 3. Δ ΟΝ 3 δ » 3 -“ τὸ γὰρ αὐτὸ ὕψος οὐδὲν διαφέρει ἢ ἐν ταῖς αὐταῖς εἶναι παραλλήλοις. πάντα γὰρ τὰ ἐν ταῖς αὐταῖς 3᾿ ᾽ φ ᾿ ᾿ 9 ΣῚ [ω ἢ 9 ’ ὄντα παραλλήλοις ὑπὸ τὸ αὐτο ἔστιν υψὸς καὶ αἀνα[ες ’ φ 9 4 - »..»,ὕ ’ παλιν. ὕψος γάρ ἐστιν ἡ ἀπὸ τῆς ἑτέρας παραλλήλου ’ ΠῚ ’ 4 ἃ: μι 4 3. 23 , κάθετος ἐπὶ τὴν λοιπήν. ἐχεῖ μὲν ουν δι΄ ἀναλογίας δέδεικται ὅτι οὕτως ἔχει τὰ τρίγωνα καὶ τὰ παραλληλύγφραμμα τὰ ὑπὸ τὸ αὐτὸ ὕψος τουτέστιν τὰ ἐν ταῖς αὐταῖς κείμενα παραλλήλοις, ὡς «αἴ βάσεις· καὶ ἴσων οὐσὼν τῶν βάσεων ἴσα τὰ χωρία, καὶ διπλάσια διπλα-

f. Friedlein 406 · p. 406

χωρία λόγον πρὸς ἄλληλα. ἐνταῦθα δέ — οὐ γὰρ ἦν ἀναλογίᾳ χρῆσθαι μηδέπω διδάξαντα περὶ αὐτῆς - ἀρκεῖται τῇ ἰσότητι μόνῃ, καὶ ταύτην ἐκ τῆς ἰσότητος ἢ ταυτότητος τῶν βάσεων συλλογίξεται. ἐν ἕνὶ

δ᾽ οὖν ἐκείνῳ τὰ τέτταρα ταῦτα θεωρήματα περιέχεται, οὐ μόνον ὅτι διὰ μιᾶς ἀποδείξεως δείκνυσιν, ὅσα ἐν. τοῖς τέτρασιν περιέχεται τούτοις, ἀλλ᾽ ὅτι καὶ πλέον τι προστίθησιν τὴν ταυτότητα τῶν λόγων, κἂν ἄνισοι αἴ [ βάσεις ὦσι.

Ταῦτα περὶ τοὐύτων᾽ ὅτι δὲ καὶ τοῦτο πολύπτωτόν ἐστι τὸ θεώρημα καὶ δυνατὸν τὰς βάσεις τὰς τῶν τριγώνων ἢ ταὐτὸν μέρος ἐχούσας λαμβάνειν, ὡς ἐπὶ τῶν παραλληλογράμμων, ἢ μηδενὶ μὲν κοινῷ μέρει χρωμένας, καθ᾽ ἕν δὲ σημεῖον ἀλλήλαις συναπτούσας,

ἢ καὶ πάντη κεχωρισμένας, ὥστε εἶναι μεταξὺ γραμμήν, δῆλόν ἐστι τοῖς καὶ μικρὰ συνεῖναι δυναμένοις,

καὶ ὅτι κατὰ πάσας τὰς πτώσεις, ὅπως ἂν ἔχῃ τὰς βάσεις κειμένας ἢ τὰς κορυφάς, ἡ αὐτὴ μέθοδος, ἄγειν παραλλήλους ταῖς πλευραῖς καὶ ποιεῖν ἑκάτερον τῶν

  1. τριγώνων [παραλληλόγραμμον καὶ διὰ τούτων τὴν τῶν τριγώνων] ἰσότητα κατασκευάζξειν.

ὁ ὑποδείξεως Οὅ. 1τελεόν Ο, πλέον Β., Ο, “να 8᾽ Ζ, “ν]υβ’

f. Friedlein 407 · p. 407