Definitiones — De Congruentia in Plano et in Solido¶
Public-domain Neo-Latin text from Ioannis Keppleri Harmonices Mundi Liber II: Architectonicus, seu ex Geometria Figurata, de Figurarum Regularium Congruentia in Plano vel Solido (Linz, 1619, pp. 47–66; ed. Ch. Frisch, Vol. V, pp. 126–144).
Libro Primo contemplati sumus figuras regulares planas singulas seorsim, quatenus ex inscriptione in circulum sunt scibiles; iam Libro Secundo Architectonico consideramus earum sociabilitatem ac :term:`congruentiam <congruentia>`, quaerentes quaenam figurae regulares et stellatae lateribus iunctis vel planitiem continuam sine hiatu sternant, vel in solido coeuntes corpus undique clausum efforment.
Congruentia in plano perfecta dicitur, cum anguli figurarum circa quodlibet punctum commune quatuor rectos ($360^\circ$) implent, ordoque circumcirca sine repugnantia in infinitum continuari potest. Congruentia in solido fit, cum tres pluresve anguli plani minores simul quatuor rectis ($< 360^\circ$) angulum solidum claudunt.