Definitiones — De Congruentia in Plano et in Solido

Public-domain Neo-Latin text from Ioannis Keppleri Harmonices Mundi Liber II: Architectonicus, seu ex Geometria Figurata, de Figurarum Regularium Congruentia in Plano vel Solido (Linz, 1619, pp. 47–66; ed. Ch. Frisch, Vol. V, pp. 126–144).

Libro Primo contemplati sumus figuras regulares planas singulas seorsim, quatenus ex inscriptione in circulum sunt scibiles; iam Libro Secundo Architectonico consideramus earum sociabilitatem ac :term:`congruentiam <congruentia>`, quaerentes quaenam figurae regulares et stellatae lateribus iunctis vel planitiem continuam sine hiatu sternant, vel in solido coeuntes corpus undique clausum efforment.

  • Congruentia in plano perfecta dicitur, cum anguli figurarum circa quodlibet punctum commune quatuor rectos ($360^\circ$) implent, ordoque circumcirca sine repugnantia in infinitum continuari potest. Congruentia in solido fit, cum tres pluresve anguli plani minores simul quatuor rectis ($< 360^\circ$) angulum solidum claudunt.